Hayatim tam anlatsam roman olur tarzinda. Boyle bi yukseliyorum en zirveye cikiyorum a nasi mutluyum gozum donuyo falan birden cat diye bi dusuyorum en dibe taa en bastan basliyorum herseye. Iste bu aralarda oyle bi durumdayim hic arkadasim kalmadi yani kalmadi derken eski arkadaslarimdan nedenini sonra anlatirim cokk uzun. Sanki boyle bi oyun oynuyorum gunlerce ugrasiyorum hic gecemedigim bolumleri geciyorum yeni bolume geliyorum nasi olcak acaba diye merak ederken oluyorum butun canlarim gidiyo hadi bakalim bastan! Neyse iste en dibe dustugum zamanlardan birindeyim ama biliyorun ki ben bunuda basaririm. Bi kere gelebildiysem o bolume tekrar da gelebirim sadece biraz sabir ve caba. Varsin olmasin kimse yanimda hepsinin carkina tukureyim ben

biz de bi deneyelim dedik.

Simdi herkeste bi blog yazma heyecani basladi ben de denemesem olmaz yani illa herseye burnumu sokacagim. Ama yine de dedim benim neyim eksik ben de bi deneyeyim bakalim nasil biseymis falan. Neyse ya ben aslinda baslangiclardan nefret ederim. Yani hep boyle biseylerin ortasindan baslasak? Hani boyle babanin taini cikmistir yeni bi okula yazdirirlar seni sinifa gidersin herkes arkadasini coktan bulmus sen mal gibi kalirsin ya ayni o durum. Ne de agir gelir insana yeniden baslamak ne guzel kurulu duzenim vardi lan benim burda iki sumukluye yamancam simdi yalniz kalmiyim diye dusunceleri gecer akildan yani benim gecerdi demek ki cocukken de cok saglikli dusunen biri degilmisim galiba. Neyse nerden nereye bagladim ama ya varya bos insanlaar krali seciilcek potansiyel var bende boyle en onde bayrak sallarim falan :D neyse bastan kendimi belli etmiyim de herkes nasi bi kisilik oldugumu anlamasin